سرابی بنام عصر ارتباطات
ما معتقدیم که 'عصـر ارتباطات' نام دروغینی بیش نیست!
مثل همان پدر و مادرهایی که دخترهای سبزه خود را سپیده می نامند و پسرهای کچل خود را زلفی!
سیاستمداران و مدیران و بزرگان بشریت هم به دروغ این عصر را "عصر ارتباطات" می نامند.
این عصر، عصر "تنهایی و در خود فرو رفتن" است.
اینکه در جیب همه، از پیرمرد 80 ساله محله ما تا بچه های 5 ساله مهد کودکی؛ یک تلفن همراه است، دلیلی بر با هم بودن آدم ها نیست! هیچ کس یک عصر دلگیر جمعه که دلت دارد از سینه در می آید و خفه شدی از بی هم صحبتی، زنگ نمیزند و نمیپرسد "حالت خوب است؟"
هیچ کس تو را به پیاده روی در یک عصر بهاری دعوت نمی کند.
هیچ کس حتی تنهایی اش را با تو سهیم نمی شود.
وقتی زنگ می زنند با خودت شرط می بندی که الان می گوید "چه کاری را از تو توقع دارد یا دو دقیقه دیگر؟"
و بدتر از آن شرط می بندی برای پرسیدن حالت زنگ زده است یا کاری دارد و همیشه می بازی!
و تماشایی است تعجب دوستان و اقوام وقتی فقط بخاطر دیدنشان بهشان سر می زنی یا تماس می گیری.
سهم ما از ارتباطات، گسترش دردسرها و گرفتاری هایمان است...
عصر ارتباطات فقط یک فریب است؛
ما وسایل ارتباطی را گسترش داده ایم که مادرها هر زمان دلشان خواست به فرزندان بخت برگشته زنگ بزنند که "کدوم گوری هستی؟"
و زن ها به شوهرهایشان زنگ بزنند "کجایی؟ چرا دیر کردی؟"
و شوهرها زنگ بزنند که "به مامانم زنگ بزن حالش را بپرس!"
و فرزندها به پدرهایشان بگویند سر راه برای من سی دی جدید بِن 10 هم بخر با چیپس فلفلی و ماست موسیر..
ما هر روز تنها تر شدیم
هر روز منزوی تر شدیم
هر روز مجازی تر شدیم
ما در دنیای مجازی غرق شدیم
ما یادمان رفت به پدربزرگ و مادربزرگ هایمان سر بزنیم، چون هر بار که می خواهیم از خانه بیرون برویم.
چراغ اسم یک عالمه از دوستان مجازی ما روشن است و دلمان نمی آید بدون "گپ زدن" با آنها برویم.
و وقتی "گپ" ما تمام می شود دیگر دیر شده و خسته شده ایم از بس با صفحه کلید حرف زده ایم!
این گونه است که وب کم ها زیاد میشود و اسکایپ و اوووو !!! (همین است دیگر؟) همه گیرتر میشوند...
و اینگونه است که ما مجازا عاشق "ع" میشویم و "ع" مجازا عاشق "الف" و "واو" میشود و آنها مجازا عاشق دیگرانی که خود مجازا عاشق دیگران اند...
اینگونه است که ما دلمان نمیخواهد از پشت صفحه نمایشگر بلند شویم مبادا "ع" بیاید و برود و ما نبینیمش.
اینگونه است که آدم ها تنها تر میشوند. اینگونه است که ما خواهرمان را دو هفته است ندیده ایم و حرف نزده ایم و فقط سه باری مجازا گپ زده ایم!!
ولی میدانیم که دختر فلان دوست ندیده، دیروز عروسکی خریده است که وقتی دلش را فشار دهی "آی لاو یو" میگوید.
و پسر فلان بلاگر، تازگی ها نقاشی میکند و عکس نقاشی اش را هم دیده ایم، اما سه هفته است که برادرمان را ندیده ایم
اینگونه است که دیگر همسایه از همسایه خبر ندارد!
کبری خانم دارد از فلان سایت خانه داری دستور تهیه دسری که هفته پیش در "بفرمایید شام" خیلی مورد استقبال واقع شد را میخواند. و اصغر آقا دارد برای سفر به کرمان به جای علی آقا همسایه کرمانی خودمان از سفر تور دات کام مشورت می گیرد
اینگونه است که مردها در محل کارشان با زنان خانه دار بیکاری که از تنهایی می نالند چت میکنند و آنها را دلداری می دهند و می گویند: "زندگی همین است دیگر"
در حالی که زن هایشان در خانه با مردهای دیگری از تنهایی و بی توجهی همسران می نالند و دلداری داده می شوند...
عصر ارتباطات فریبی بیش نیست
باورکنید
باورکنید
باورکنید
منبع: ایمیل وارده!
+ نوشته شده در شنبه ۲۷ آبان ۱۳۹۱ ساعت 16:43 توسط مهدی الف
|
