تصمیم گرفتی تا برای همیشه زیباترین لحظهها را برای خودت و همسرت رقم بزنی. تصمیمی آسمانی که از بزرگ شدن انسانها نشأت میگیرد. بزرگ شدنی که از بازی کودکانه عشق سرچشمه میگیرد و تو را به دریای پرتلاطم، اما زیبای زندگی میرساند. این دریا را همیشه برایت آفتابی، آرام و آبی آرزو میکنم. مهدیجان، دوست همیشگی من ازدواجت مبارک.....
وقتی میخواستیم به پیشوازش برویم، دلهره داشتیم، از تشنگی، گرسنگی و روزهای طولانی تابستان. اما آمد و حالا هم دارد میرود با تمام خاطراتش، اما ترش و شیرین؛ جایی از آن تلخ نبود همه هم شاهد هستند. روزهایی که سایهها از داغی آفتاب خبر نداشتند با ما بود و جرعه جرعه رحمت خدا را نوش جان ما کرد و نفهمیدیم کی تمام شد. واقعاً تمام شد، ربنای سفرههای افطار، سر و صدای ظرفهای سحری، دورههای قرآن، سریالهای تا اندازهای بی سرو ته تلویزیون و افطاریهای پر هیجان و البته بامزه در میهمانیها. خدا کند کولهبارمان خالی نباشد. خداکند سال بعد هم لذت طعم روحانی رمضان را بچشیم. در عید رهایی ما را هم دعا کنید. یا علی....
مجله همشهری، همون روزهای اول ماه مبارک بود که یاداشت جالبی رو قریب به این مضمون گذاشته بود که چرا صداو سیمای ما اگر مصاحبه و یا گزارشی رو میذاره، محتواش این جوریه؟
نظرتون درباره ماه میهمانی خدا چیه!!!؟؟؟
چرا کسی سئوال نمیکنه، شما اگر نمیخاین روزه بگیرید، چه
علتی داره؟
لطفاً بعضی خوانندهگان گرامی این آیه شریفه(( لااکره فی الدین ...)) رو نیارید که
ربطی نداره به صحبت من؟!
واقعاً هم به من ربطی نداره، چون اونو تو قبر من نمیذارن، اما چند تا نکته اینجا مطرح است؟
اول اینکه اونایی که ندای هیهات من الذله آزادی را سر میدهندو کسی نباید به آنها بگویند ابرویی بالای چشم دارند، چه طور وقتی دهنکجی به عقیده برخی دیگر میکنند آنهم علنی، آنهم در بعضی موارد کنایهآمیز، هیچکس نباید چیزی بگوید و جالبتر که کسی هم نمیگوید، اساساً...
نکته دیگر که منظور اصلی من، مناظره در اینباره است.
بیاییم مردو مردانه، هر چی داریم بر روی دایره بریزیم. اگر ما حقانیتی داریم که
داریم، ثابت کنیم و کلاً ذهنهایمان را پر کنیم از دلایل منطقی برای کارهایمان و
البته دلهایمان هم مطمئنتر شوند.
اما چیزی که حالا از شما دوستان روزهدارم میخواهم، دعای خیر است، دعایی که مثل
شما در زمره روزهدارن این ماه قرارم دهد و مهمتر اینکه شکرگزار لطف خدا باشیم؛
که ما را از روزهداران قرار داد تا در بهار آزادی تن از زمین، صورتهایمان سیاه
از دودههای گناه زمستانی زمین نباشد.
