1
سال ها پیش هفته نامه
نیوزویک مطلب طنزی با عنوان وقتی «دو نفر»
نوشته بود.
«وقتی دوتا روس بهم می رسن یه ودکا می خورن ، وقتی دو
چینی بهم می رسن یه کالای ژاپنی رو کپی می کنن، وقتی دوتا پاکستانی بهم می رسن یه نقشه بمب گذاری می کشن، وقتی دوتا هندی بهم می رسن یا میرقصن یا میرن سینما رقص تماشا می کنن، وقتی دوتا آمریکایی
بهم می رسن باهم مسابقه می دن و.... در مورد ایران نوشته بود وقتی دوتا ایران بهم
می رسن باهم می جنگن(روزنامه صبح که این رو ترجمه کرده بود نوشته بود انشعاب می
گیرن از هم اما اصلش جنگ بود)
2
یکی از ویژگی جوامع در حال
گذار اینکه بستر گفتگو مشخص نیست، و پایه های فکری مشخصی وجود ندارد، وقتی گفتگویی شکل می گیره دو طرف به خودشون اجازه
می دن پایه های فکری طرف مقابل رو تغییر بدن. فرهنگ شرقی به جای فرهنگ کنشی، فرهنگ
تخریب رو باور داره(فرصت بشه در این مورد بنویسم) ، ما بهم اجازه گفتگو نمی دیم، این تب سانسور که در ما هست از همین جاست .
یاد نگرفتیم باهم با کلمات
بجنگیم یاد گرفتیم همدیگر رو شیفت دیلیت کنیم، روی حرف من با آقای مهدی الف و
ایمان میم که پست بچه ها رو پاک می کنند
دستکاری می کنن، چه چیزی شما رو برتر از دیگران برای تصمیم گیری کرده؟ از کسی رای گرفتید
و بر کرسی قضاوت نشستید؟اصلا معیار برای قضاوت چیه ؟ و بر چه اساسی معیار تعیین می کنید.
بجنگید و خودتون رو برحق
ثابت کنید، اگر معتقدید این بلاگ باید علمی باشه خوب سر این بجنگید در چارچوب گفتمان، حذف نکنید، حذف
شما یعنی مهر بر دهان دوختن، یعنی راه بر سخن بستن که محکومه و هیچ بهانه ای رفع
محکومیت نمی کنه .
شما هر دو بزرگوارید و قصد
خیر دارید اما شری در دل این ابزار کار خیر شما نهفته عزیزان.
اگر شما معتقدید این وبلاگ
باید علمی باشه حق ندارید عقاید دیگران رو خط بگیرید (گرچه من هم به علمی بودن
وبلاگ معتقدم) و اسم یک مجموعه رو روی این وبلاگ داشته باشید.
3
حالا ما داریم از هم انشعاب
می گیریم ، عده ای اون ور عده ای این ور بی اونکه حتی حاضر شده باشیم به حرف های
هم درست گوش کنیم.
پی نوشت :
من از ایمان عزیز به خاطر آوردن اسم عذر خواهم
پی نوشت 2:
صراحتم را به صداقم ببخشید
پی نوشت 3:
سردبیر روزنامه مان را چیز دیگری برتر کرده است
پی نوشت 4:
اهانت آمیز ، تنش زا ؟؟؟؟ این متن یک انتقاد ساده بود که شما تحملش نکردید ، واکنش تندی نشان می دهید
پی نوشت 5 :
مهدی عزیز ما شور و شعور را باهم داریم و چشم جهان بین هم نیز
پی نوشت 6:
قوانین اولیه وبلاگ را چه کسی تعیین کرده است که حالا تخطی از آن مردود شمرده شود ؟ من در مورد وبلاگ نظر مشترکی با ایمان و مهدی دارم اما این شکل مدیریت را بر نمی تابم .
پی نوشت 7:
بازهم از همه بزرگان و عزیزان به خاطر نیش قلمم عذر می خواهم اما این حرف من بود خواهی پند گیر خواهی ملال
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۰ ساعت 21:4 توسط پژمان پاکدل
|